Pijn in de onderrug

Er zijn veel ziekten die zich manifesteren als pijnlijke gevoelens in de lumbale regio. Ze kunnen duiden op problemen met de wervelkolom, gewrichten, spieren, inwendige organen - nieren, darmen, lever. Dit is een nogal verraderlijk symptoom en zonder een bezoek aan een arts is het onmogelijk om de ware oorzaak van pijn in de lumbale regio te bepalen. Een juiste behandeling is alleen mogelijk na diagnose in een medische instelling.

Soorten pijn

Tijdens het eerste onderzoek moet de arts de patiënt vragen naar de aard van de pijn. In duur kunnen ze zijn:

• scherp - komen plotseling voor, paroxysmal, verschillen in intensiteit, duren minder dan 1 maand;
• subacuut - duren 2-3 maanden, meestal zijn ze terugkerend: ze worden 2-5 dagen actief, nemen dan af en keren na enige tijd weer terug;
• chronisch - langer dan 1 jaar duren, de cursus is meestal terugkerend.

Artsen hebben ontdekt dat chronische pijn in dit gebied meestal gepaard gaat met de vorming van lokale spierspasmen, verdichtingen die bepaalde pijnpunten veroorzaken (het zogenaamde myofasciale syndroom). Het proces omvat ook de spieren die de wervelkolom strekken, de spieren van de billen, de bekkenligamenten en het sacro-iliacale gewricht.

De aard van de pijn is scherp, pijnlijk, dof. Op intensiteit - sterk, gemiddeld, zwak. Afhankelijk van de locatie van pijn worden de volgende typen onderscheiden:

• lumbodynie - pijn in het lumbale of lumbosacrale gebied;
• lumboischialgie - in de onderrug, uitstralend naar het been;
• sacralgie - in het gebied van het heiligbeen;
• coccydynie - in het staartbeen.

5 feiten over lage rugpijn

• Ongeveer 25% van alle bezoeken aan klinieken met klachten over rugpijn houden verband met sensaties in de lumbale regio.
• Volgens onderzoek heeft 84% van de mensen minstens één keer in hun leven pijn in de lumbale regio ervaren.
• 44-78% van de patiënten (afhankelijk van leeftijd en regio van verblijf) ervaart herhaalde aanvallen van lumbodynie.
• Tot 37% van de mensen verliest periodiek hun vermogen om te werken als gevolg van lage rugpijn.
• Bij 85% van de patiënten die een arts raadplegen over pijn in de lumbale regio, worden aandoeningen aan het bewegingsapparaat vastgesteld, die de oorzaak van pijn worden.
• Volgens statistieken herstelt ongeveer 90% van de patiënten met acute pijn in het lumbosacrale gebied binnen 2 weken.

Oorzaken van lage rugpijn

Aandoeningen van het bewegingsapparaat

In 2006 heeft de Europese Federatie van Neurologische Verenigingen officieel de volgende classificatie van oorzaken van pijn in de onderrug aangenomen. Ze zijn onderverdeeld in 3 hoofdgroepen:

1. Compressie van de wervelkolomwortel, perifere zenuw in de lumbale wervelkolom. Het treedt op als gevolg van uitsteeksel (degeneratieve veranderingen) van de tussenwervelschijven. Minder vaak als gevolg van dysplasie (stoornissen in het vormingsproces) van de bovenste gewrichtsprocessen van het heiligbeen.
2. Ziekten van de wervelkolom die worden veroorzaakt door tumoren, gewrichtsschade, infectie, compressiefracturen, allergische reacties, auto-immuunontstekingsprocessen.
3. Aandoeningen van het bewegingsapparaat als gevolg van subluxatie, verstuiking van de ligamenten van de wervelkolom, spierspanning, disfunctie van tussenwervelgewrichten.

Pathologieën van interne organen

1. Aandoeningen van het urogenitale systeem.

   Ziekten van het urinestelsel - urolithiasis, blaasontsteking, pyelonefritis - veroorzaken vaak ongemak in de lumbale regio.

   Lage rugpijn bij vrouwen kan wijzen op disfunctie van de geslachtsorganen. Meestal zijn de belangrijkste sensaties geconcentreerd in de onderbuik en stralen ze uit naar de sacrolumbale wervelkolom. Ze kunnen verschijnen tijdens de menstruatie of na geslachtsgemeenschap.

   Een van de mogelijke oorzaken van lage rugpijn bij vrouwen zijn eierstoktumoren, die zich aan de achterkant van de baarmoeder bevinden. Vaak wordt ongemak in de onderrug een symptoom van baarmoederfibromen. Naarmate de pijn groeit, kan de pijn zich sterk en acuut manifesteren en duiden op ernstige verstoringen van de bloedtoevoer, uitrekking van het peritoneum en compressie van de zenuwplexussen in het bekkengebied.

   Een andere oorzaak van lage rugpijn bij vrouwen is de verzakking van de bekkenorganen. In dit geval zijn de sensaties van trekkende aard. Tijdens wandelen en lichamelijk werk neemt hun intensiteit toe.

2. Aandoeningen van het maag-darmkanaal.

   Meestal wordt pijn gevoeld in het lumbale gebied als gevolg van maag- en darmzweren en acute pancreatitis. Patiënten klagen dat er pijn is van een gordelachtige aard. Meestal begint de onderrug tegelijkertijd pijn te doen met het rechter/linker hypochondrium, waar de meest intense sensaties geconcentreerd zijn. In een aantal klinische gevallen gaat lumbale pijn gepaard met een aanval van acute appendicitis, hoewel dit niet de belangrijkste symptomen van deze ziekte zijn. Ook verschillende ontstekingen van het darmslijmvlies (proctitis, sigmoïditis) kunnen pijn veroorzaken.

10 risicofactoren voor lage rugpijn

1. Congenitale pathologieën van de lumbosacrale wervelkolom.
2. Zware fysieke arbeid die gepaard gaat met belasting van de onderrug, veelvuldig buigen en trillingen.
3. Acute en chronische stress die spierspasmen veroorzaakt.
4. Een sedentaire levensstijl en langdurig verblijf in een onnatuurlijke houding met belasting van de lumbale regio.
5. Een zwak spierkorset, wat resulteert in een verkeerde houding, bukken, scoliose en kyfoscoliose.
6. Stofwisselingsstoornissen en overgewicht, waardoor de belasting van het onderste deel van de wervelkolom toeneemt.
7. Verhoogde fysieke activiteit en sportdeelname verhogen het risico op blessures.
8. Leeftijd boven de 50 jaar - vanwege de ontwikkeling van degeneratieve processen in de wervelkolom.
9. Frequente stress, depressie.
10. Slechte voeding met een tekort aan B-vitamines.

Lage rugpijn als symptoom van verschillende ziekten

Osteochondrose van de lumbale wervelkolom

Een van de meest voorkomende ziekten, waarvan het symptoom pijn in de lumbale regio is. Bij osteochondrose worden de tussenwervelschijven, die een schokabsorberende rol tussen de wervels spelen, dunner. De zenuwwortels worden samengedrukt, spierkrampen en ernstige acute pijn treden op. De intensiteit ervan neemt toe bij het bukken, het tillen van zware voorwerpen, of wanneer de patiënt probeert rechtop te zitten vanuit een liggende positie of op te staan vanuit een zittende positie.

In vergevorderde gevallen vormt zich een hernia tussen de wervels, wat de pijn alleen maar verergert. Osteochondrose treft meestal de lumbale wervelkolom, omdat deze de maximale belasting draagt tijdens het zitten en lopen.

Een ernstige complicatie van osteochondrose is spondylose. Het wordt gekenmerkt door een bijna volledige vernietiging van de tussenwervelschijven en de vorming van scherpe botuitsteeksels - osteofyten. Ze beschadigen nabijgelegen weefsels en veroorzaken scherpe, ernstige pijn die uitstraalt naar één of beide benen.

Tekenen van hernia tussen de wervels

• De patiënt kan alleen vanuit een zittende positie opstaan met steun van een stoel/tafel of knie.
• Elke belasting van de onderrug veroorzaakt een aanval van acute pijn.
• De patiënt gaat op zijn buik liggen en legt alleen een kussen onder hem.
• Een persoon kan alleen een voorwerp van de vloer oppakken door langzaam te bukken.

Spondylitis ankylopoetica

De ziekte treedt op als gevolg van ontstekingsprocessen in de wervelkolom. De diagnose wordt meestal gesteld bij mannen tussen de 20 en 35 jaar. De patiënt voelt 's morgens en in rust stijfheid in de onderrug en ongemak in het heiligbeen. Geleidelijk aan gaat dit gevoel in de loop van de dag voorbij, de persoon ‘past’. Veel mensen besteden geen aandacht aan dit alarmerende symptoom; Ondertussen leidt spondylitis ankylopoetica tot een geleidelijke versmelting van de wervels, verminderde mobiliteit van de wervelkolom en invaliditeit. Daarom moet u bij de eerste tekenen van ziekte een arts raadplegen: ochtendstijfheid in de wervelkolom.

Spondyloartrose

Deze ziekte tast het kraakbeenweefsel aan dat de tussenwervelschijven bedekt. Met de leeftijd wordt het dunner en wordt het vernietigd, en er ontstaat botgroei op plaatsen waar kraakbeen breekt. Vanwege het feit dat de tussenwervelschijven tegen elkaar wrijven, raken de zenuwwortels geïrriteerd - dit proces gaat gepaard met ernstige pijn in de onderrug. De spieren in het probleemgebied van de rug zijn voortdurend gespannen en krampachtig.

Tekenen van spondyloartrose

• De pijn wordt intenser na inspanning en verdwijnt na rust.
• Pijn treedt op na langdurig staan of lopen.
• Gelijktijdig met lumbale pijn voelt de patiënt ongemak in een van de heupen en het heupgewricht.

Urolithiasis

De pijn bij deze pathologie is paroxismaal en zeer intens. Meestal komen pijnlijke gevoelens voort uit de ontstoken nier. Het is voor de patiënt lastig een houding te vinden waarin hij zich beter voelt. Na aanvallen wordt de urine roodachtig van kleur en neemt het volume af.

Ontsteking in oppervlakkige weefsels en vezels

De oorzaak van pijn kan een karbonkel of kook zijn. Dit zijn etterende dichte formaties op de huid met een diameter van meer dan 1 cm. Ze zijn gemakkelijk te herkennen aan hun paarse kleur. De pijnlijke sensaties zijn scherp, intens, pulserend.

Paranefritis, een ontsteking van het perinefrische weefsel veroorzaakt door een infectie, is ook pijnlijk. De sensaties worden sterker bij inademing en beweging. De patiënt probeert te gaan liggen met zijn benen ingestopt - in deze positie is de pijn minder uitgesproken. De huid in het getroffen gebied zwelt op en wordt rood.

Ontsteking van de wervelkolom, ruggenmerg

Osteomyelitis is een ontstekingsproces in het beenmerg dat al het botweefsel aantast. De acute vorm wordt gekenmerkt door toenemende pijn van een trekkende, barstende aard. Het wordt gecombineerd met tekenen van intoxicatie en koorts.

Tuberculose van de wervelkolom treedt op als gevolg van infectie met de bacil van Koch. De eerste tekenen van de ziekte kunnen vele jaren na infectie optreden. Het begint allemaal met diepe pijn die optreedt na het sporten. De infectie tast de wervels aan, belemmert de bewegingen van de patiënt en er ontstaat een karakteristieke gang.

Andere ziekten

Lumbale pijn kan een symptoom zijn van talrijke pathologieën, waaronder vrij exotische. Deze omvatten bijvoorbeeld mond- en klauwzeer, ebolakoorts, hemorragische koorts en Japanse muggenencefalitis.

• Hart- en vaatziekten - abdominaal aorta-aneurysma, Loeffler's endocarditis.
• Myositis is een ontsteking en spierpijn in de onderrug, die kan worden veroorzaakt door infectieziekten zoals griep, keelpijn en zelfs veel voorkomende ARVI.
• Goedaardige en kwaadaardige neoplasmata van de wervelkolom en het ruggenmerg.
• Nierpathologieën - glomerulonefritis, nierveneuze trombose, pyelonefritis, cyste.
• Lage rugpijn bij mannen komt voor bij prostaatkanker.

Waarom doet mijn onderrug pijn als ik hoest?

Hoesten veroorzaakt spierspanning in het getroffen gebied, wat pijn veroorzaakt. Vaak leren patiënten eerst over een zich ontwikkelende ziekte wanneer ze pijn opmerken bij het hoesten. Meestal zijn dergelijke sensaties een teken van:

• tussenwervelhernia,
• osteochondrose,
• neuralgie,
• facet arthropathie,
• nierziekten.

Diagnostiek

Zoals hierboven opgemerkt, kan pijn in het sacrolumbale gebied een symptoom zijn van veel ziekten. Om objectieve oorzaken te identificeren, moet u daarom bij de eerste tekenen een arts raadplegen. U kunt een afspraak maken met een orthopedisch arts, neuroloog of chirurg. In de toekomst moet u mogelijk een reumatoloog, uroloog of gastro-enteroloog raadplegen.

• Eerste onderzoek. De arts evalueert de weefselgevoeligheid, spierfunctie en reflexen in het getroffen gebied.
• Radiografie. Het onderzoek toont veranderingen in de structuur van botten, kraakbeen en gewrichten.
• Bloed- en urineonderzoek.Met hun hulp kunt u de aanwezigheid van infectie- en ontstekingsprocessen bepalen.
• Functionele diagnostiek. Het omvat methoden voor het beoordelen van zenuwgeleiding en spierprestaties - elektroneurografie, elektromyografie.
• CT en MRI. Maakt een gedetailleerd onderzoek mogelijk van de toestand van bot-, spier-, zenuw- en vasculaire structuren.
• Echografie uitgevoerd als pathologie van de bekkenorganen, prostaat of nieren wordt vermoed.

Het is belangrijk om een tumor uit te sluiten (of de aanwezigheid ervan te bevestigen), om onderscheid te maken tussen compressie van de wervelkolomwortels en pijnsyndroom van musculoskeletale aard. Op basis van de diagnostische gegevens zal de arts de ware oorzaak van de pijn vaststellen en een effectief behandelprogramma voorschrijven.

Is bedrust nodig?

Geen van de aanbevelingen voor de behandeling van lage rugpijn bij aandoeningen van het bewegingsapparaat bevat instructies over strikte bedrust. Integendeel, patiënten wordt geadviseerd zo snel mogelijk terug te keren naar de normale activiteit om de vorming van het chronisch pijnsyndroom te voorkomen. In ernstige gevallen, dat wil zeggen met ernstige pijn, is strikte immobilisatie gedurende 1-3 dagen raadzaam. Bij acute pijn in de onderrug kunt u gebruik maken van een fixatieband. Langdurige lumbale fixatie wordt echter niet aanbevolen, tenzij er sprake is van trauma of spondylolisthesis. Geleidelijk aan moet je speciale oefeningen opnemen om de wervelkolom en spieren te versterken.

Behandeling van lage rugpijn

Meestal is een combinatie van medicinale en niet-medicamenteuze middelen nodig om het probleem op te lossen.

Medicatie

De basis van medicamenteuze behandeling zijn niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's). Ze beïnvloeden de perifere mechanismen van pijnvorming en worden voorgeschreven voor verergering van het pijnsyndroom. In de meeste klinische gevallen wordt de behandeling in cursussen uitgevoerd - niet langer dan 12 weken.

In de meeste gevallen krijgen patiënten B-vitamines voorgeschreven om de zenuwgeleiding, decongestiva en sedativa te verbeteren. In het chronische beloop van de ziekte is het mogelijk om antidepressiva te nemen. Voor ernstige spierspasmen en pijn - spierverslappers, zwakke opioïden.

Niet-medicijn

Bovendien kan de patiënt manuele therapie, acupunctuur (acupunctuur) worden voorgeschreven. De procedures zijn gericht op het activeren van de stofwisseling en de bloedcirculatie in het getroffen gebied. Dit zorgt voor een betere weefselvoeding.

Volgens artsen hebben fysiotherapie, oefeningen om de spieren van het lumbale gebied te versterken, tractietherapie en transcutane elektrische neurostimulatie weinig effect. Meestal worden deze procedures voorgeschreven bij gebrek aan een uitgesproken effect van het innemen van de medicijnen gedurende 4-6 weken. Er is geen wetenschappelijk bewijs voor de effectiviteit van massage, fysiotherapie of het dragen van verschillende gordels.

Wat te doen ter preventie

• Doe 's morgens oefeningen met eenvoudige rekoefeningen voor de wervelkolom en spieren.
• Eet rationeel, met uitzondering van vet, gefrituurd, gerookt, zout, gekruid en alcohol.
• Let op je eigen gewicht.
• Drink dagelijks minimaal 1,5 liter vocht (bij voorkeur water).
• Volg eens in de zes maanden een cursus klassieke massage.
• Vermijd langdurig in dezelfde houding te blijven.

Conclusie

Pijnlijke gewaarwordingen in de lumbale regio kunnen niet alleen een symptoom zijn van pathologieën van het bewegingsapparaat, maar ook van inwendige organen. Veel patiënten diagnosticeren en behandelen bijvoorbeeld zelf een spierverrekking, hoewel het probleem in feite een nierontsteking kan zijn. Een dergelijke behandeling verergert de situatie alleen maar: een persoon concentreert zich op een niet-bestaande ziekte en veroorzaakt een ernstige pathologie. Daarom is het belangrijk om gekwalificeerde hulp te zoeken en de ware oorzaak van de pijn te achterhalen. Het zelf voorschrijven van medicijnen wordt ten strengste afgeraden.